Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Αρβανίτικο μοιρολόι της Θράκης


Το παρακάτω τραγούδι είναι ένα μοιρολόϊ το οποίο αναφέρεται σε ένα παλληκάρι, τον Πέτρο, που ξέμεινε και πέθανε μακριά από το χωριό, σε ξένα μέρη.  Το τραγούδι αυτό διέσωσε ο Κώστας Καζάκης,  μέσω της  Αθηνάς Καραδέδε-Ναλμπάντη που το τραγουδούσε στο Τυχερό Έβρου και έχει δημοσιευτεί στο  «Αφιέρωμα στα Αρβανιτοχώρια της Θράκης»,  περιοδικό Μπέσα, τεύχος 25 (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1993), σ.14.


Του Πέτρου

Πέτρο, Πέτρο, ζόγγου ι σκρούαρ (Πέτρο, Πέτρο, πουλί γραμμένο)
Νe Χάντζιας ρη μπουλιούαρ (στο Χάντζιας είσαι θαμμένος).
Ι πα λιαρ ι πα ντρούαρ (Άπλυτος, άντυτος)
Πέτρο τe  μπeν γκιάσστ μούαj (και πέρασαν έξη μήνες).
Σjκόn ι τατ, πω σ’ τe μούαρ (Πέρασε ο πατέρας σου και δεν σε πήρε)
Σε τe  ίσστ ι ζeμρούαρ  (γιατί σου ήταν θυμωμένος).
Ι μπεν παράτ πα τρεγγούαρ (Του’ μειναν τα λεφτά χωρίς να του τα στείλεις)
Πέτρο, Πέτρο ζόγγου ι σκρούαρ (Πέτρο, Πέτρο, πουλί γραμμένο)
Νe Χάντζιας γιε μπουλιούαρ (στο Χάντζιας βρίσκεσαι θαμμένος).
Πέτρο τe κόρρeτ ντο αφρόνj (Πέτρο, το θέρος πλησιάζει)
Εδέ φούσσια ντο γκιμόνj (και ο κάμπος αντιλαλεί).
Ντο ντάλj γιοτ’ eμα, ντο ντeρμπλιόνj (θα βγει η μάνα σου να δει)
Ντο χίνj μπρέντα ντο βαjτόνj (θα μπει μέσα και θα μοιρολογήσει).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου